Over de kunstenaars

Hadas Lieber

In veel van mijn tekeningen, ruimtelijk werk en installaties, laat ik me leiden door landschap en natuur. Voor mij is het landschap niet louter een uitzicht maar een tastbare en materiële entiteit. Een oeroud, moederlijk lichaam, waarin verlangen, verbondenheid, herinnering, verlies en het verstrijken van de tijd besloten zijn.

Ik maak gebruik van diverse kwetsbare en alledaagse materialen zoals papier, aluminiumfolie, stoffen en fineer. Op deze materialen teken ik met houtskool, zachte pastel en aarde pigment. Ik componeer mijn werken uit losse delen en bouw ze laag voor laag op. Het is een proces van zorg en aandacht, gedreven door een respectvolle omgang met de materie. Dit versterkt het idee van onze uitgeputte wereld die eindig is in haar bronnen.

Nienke Hartog

Zodra Nienke begint met tekenen fluistert ze het doek toe: "Kom maar, vertel het me maar." Ze werkt zonder vooropgezet plan en tast zoekend het oppervlak af — tekenen, luisteren, opnemen, reageren, kijken, of juist niet kijken. Het is een fysiek proces van zuchten, schrapen en ademhalen, waarbij haar hand vaak beweegt vóór het bewustzijn dat volgt.

Het houtskool trekt de sporen van haar zoektocht: verhalende lijnen van gedachten en herinneringen die op de achtergrond aanwezig blijven. In die lagen ontdekt ze steeds nieuwe verbeeldingen — lichaamsvormen, handen, bewegingen, een gezicht, een leven. Haar werk stelt de vraag: ik zie jou, ik zie mij — of is het ons menszijn?